08 Μαρ 2007

ΠΡΑΣΙΝΗ ΧΗΜΕΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΡΥΠΩΝ ΣΕ ΥΔΑΤΙΚΑ ΔΙΑΛΥΜΑΤΑ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ…

2ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Πράσινης Χημείας, 2007, ΑΡΘΡΑ Σχόλια κλειστά

…ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΜΒΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ. ΟΙ ΥΠΕΡΗΧΟΙ ΩΣ ΠΡΑΣΙΝΟ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ.

Α.Ι. Μαρούλης, Κ. Χατζηαντωνίου, Σ.Ι. Παταρούδη, Μ. Μπατσίλα

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Χημείας

2ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Πράσινης Χημείας, 2007

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Χημεία και η χημική βιομηχανία αναπτύχθηκαν με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, ανεβάζοντας έτσι το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων. Μια πολύ σημαντική επίπτωση της έντονης βιομηχανικής δραστηριότητας, της αλόγιστης χρήσης των φυσικών πόρων, της παραγωγής και κατανάλωσης ολοένα και περισσότερων προϊόντων είναι η ποιοτική υποβάθμιση του περιβάλλοντος μας (αέρας, νερό, έδαφος). Κατέστη λοιπόν αναγκαία η αναζήτηση μιας νέας προσέγγισης που να επιτρέπει την επίλυση των υπαρχόντων περιβαλλοντικών προβλημάτων ρύπανσης, χωρίς όμως να δημιουργούνται καινούρια.

Η Πράσινη Χημεία στοχεύει στην πρόληψη της ρύπανσης, στην προστασία της υγείας των ανθρώπων και την αποτροπή της καταστροφής του περιβάλλοντος. Είναι συνεπώς επιβεβλημένη η ανάπτυξη και η χρήση μεθόδων αντιρρύπανσης ώστε τα απόβλητα που αποτίθενται στο περιβάλλον να είναι κατά το δυνατόν ακίνδυνα. Ιδιαίτερα ενθαρρυντική είναι η ανάπτυξη και εφαρμογή τα τελευταία χρόνια καθαρών μεθόδων, πράσινων μεθόδων αντιρρύπανσης (φιλικών προς το περιβάλλον) οι οποίες διέπονται απο τις Αρχές της Πράσινης Χημείας, χρησιμοποιούν ασφαλέστερους διαλύτες, αντιδραστήρια και βοηθητικά μέσα καθώς και ανανεώσιμες πρώτες ύλες όπου αυτό είναι δυνατό.

Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστούν μέθοδοι οξείδωσης ρύπων τόσο με συμβατικές, όσο και με καθαρές μεθόδους. Τα πλεονεκτήματα των καθαρών μεθόδων έναντι των συμβατικών είναι οφθαλμοφανή και θα πρέπει να ενθαρρύνεται η χρήση τους όπου είναι εφικτή.

Οξείδωση καλείται η αύξηση του αριθμού οξείδωσης ατόμου σαν αποτέλεσμα της μεταφοράς ηλεκτρονίων σε άλλες ενώσεις ή στοιχεία, τα οποία ανάγωνται. Οι δύο δράσεις τελούνται πάντοτε μαζί, δηλαδή δεν είναι δυνατόν να υφίσταται οξείδωση χωρίς αναγωγή και αντίστροφα γι’ αυτό ονομάζονται συνήθως αντιδράσεις οξειδοαναγωγής. Οι αντιδράσεις οξειδοαναγωγής μπορεί να λαμβάνουν χώρα στην υγρή (υδατική ή οργανική) ή στην αέρια φάση και οι ενώσεις που παίρνουν μέρος να είναι είτε οργανικές είτε ανόργανες. Η οξείδωση χημικών ενώσεων χρησιμοποιείται ευρέως για την κατεργασία αποβλήτων, νερού και αστικών λυμάτων. Κατά τις κατεργασίες αυτές, διασπώνται οι ρύποι που πιθανόν υπάρχουν με οξείδωσή τους σε άπλούστερες ενώσεις. Η ιδανικότερη περίπτωση είναι οι ρύποι να μετατρέπονται σε διοξείδιο του άνθρακα, νερό και άλλες μη τοξικές, ανόργανες ενώσεις. Ορισμένα από τα κυριότερα οξειδωτικά μέσα που χρησιμοποιούνται είναι:

  • Αέριο χλώριο και υποχλωριώδη άλατα
  • Διοξείδιο του χλωρίου
  • Υπεροξείδιο του υδρογόνου
  • Υπερμαγγανικό κάλιο
  • Οξυγόνο
  • Όζον
  • Ρίζα υδροξυλίου (από οξείδωση με υπερήχους)
  • Υπεριώδης Ακτινοβολία

Στην εργασία μας θα ασχοληθούμε αφενός μεν με μια πράσινη μέθοδο οξείδωσης και αφετέρου με μια συμβατική.

 

Για το πλήρες κείμενο πατήστε το παρακάτω εικονίδιο.

Comments are closed.
Πράσινη Χημεία - Green Chemistry