ΔΙΧΗΝΕΤ 2007

Εισαγωγή

Στα πλαίσια της πράσινης χημείας, του κλάδου της χημείας που μελετά τη δυνατότητα υλοποίησης της ιδανικής σύνθεσης μη τοξικών ενώσεων, η ανακύκλωση μπορεί να θεωρηθεί ένα λειτουργικό εργαλείο της. Μέσω της ανακύκλωσης εφαρμόζονται οι αρχές της πράσινης χημείας που αφορούν στην εξοικονόμηση πρώτων υλών και ενέργειας και στην ελάχιστη δυνατή περιβαλλοντική επιβάρυνση κατά τη σύνθεση, χρήση και τελική διάθεση των προϊόντων.

Από όλες τις εφαρμογές που γνωρίσαμε και παρουσιάσαμε πέρυσι διακρίναμε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην χημεία της ανακύκλωσης των μετάλλων για το λόγο ότι χρησιμοποιούνται ευρέως σε πολλούς κλάδους της βιομηχανίας. Οι ρύποι και τα απόβλητα δε που παράγονται κατά την επεξεργασία αυτών είναι τοξικοί, καθόλου ή ελάχιστα βιοδιασπώμενοι και γενικά μικρές ποσότητες τετοιων ενώσεων ρυπαίνουν μεγάλο όγκο καθαρών φυικών πηγών του περιβάλλοντος είτε αφορούν ύδατα είτε υπέδαφος.

Συγκεκριμένα μας κέντρισε το ενδιαφέρον η ανάκτηση λευκόχρυσου από καταλύτες αυτοκινήτων και η ανάκτηση αργύρου από ακτινογραφικό φιλμ.

Καταλήξαμε να μελετήσουμε σε περισσότερο βάθος την ανάκτηση αργύρου για δύο κυρίως λόγους :

1^ον Είναι πρακτικά πιο εύκολη η πειραματική διαδικασία εφαρμογών ανακύκλωσης αργύρου στο εργαστήριο.

2^ον Πρόσφατα έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη πιο «πράσινες» εφαρμογές στην ανάκτηση του αργύρου.

Σκοπός

Σκοπός της εργασίας είναι κατανόηση της αναγκαιότητας της επανάχρησης πριν φτάσουμε στην ανακύκλωση καθώς οι διαδικασίες της ανακύκλωσης είναι επιζήμιες για το περιβάλλον και με μεγάλο κόστος. Πιο ειδικά η κατανόηση της διαδικασίας και παραγωγής φωτογραφίας που βρίσκει σημαντική εφαρμογή ο Ag ως φωτοευαίσθητος και η εξάσκηση των φοιτητών σε ένα εύκολο πείραμα ανάκτησης αργύρου χωρίς επικίνδυνα αντιδραστήρια και με σχετικά απλή διαδικασία.

Στόχοι

• Η κατανόηση των ιδιοτήτων του αργύρου και των αλάτων του.

• Η κατανόηση των διεργασίων της εμφάνισης του Α/Μ φιλμ.

• Η καλή εκτέλεση του πειράματος ανάκτησης αργύρου.

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο.

ΔιΧηΝΕΤ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τα πράσινα σχολεία είναι κτίρια τα οποία έχουν σχεδιαστεί, κτιστεί ή ανακαινιστεί και λειτουργούν με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον και καταναλώνουν την μικρότερη δυνατή ενέργεια.

Τα πράσινα σχολεία θεωρούνται ότι προστατεύουν την υγεία όσων τα χρησιμοποιούν, παρέχουν ένα δημιουργικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, συνδέουν τους μαθητές με τη φύση, μειώνουν  τις λειτουργικές δαπάνες, αυξάνουν την ικανοποίηση και την αποδοτικότητα διδασκόντων και διδασκομένων και ελαττώνουν τη συνολική δυσμενή επίδρασή τους στο περιβάλλον.

Τα σχολεία μπορούν να «πρασινίσουν» με παρεμβάσεις που αφορούν στην βελτίωση των εσωτερικών συνθηκών λειτουργίας (φυσικός φωτισμός, αερισμός κ. α. ), στην ενέργεια που καταναλώνουν και στα  αναλώσιμα τα οποία χρησιμοποιούν αλλά ακόμα και στα απόβλητα τα οποία παράγουν. Η σειρά  αυτή των παρεμβάσεων υπαγορεύεται από την κοινή λογική και βοηθά στην υιοθέτηση στρατηγικής πρόληψης μάλλον παρά αντιμετώπισης και διαχείρισης αποβλήτων μετά την δημιουργία τους ( η πρώτη αρχή της πράσινης Χημείας).

Οι παρεμβάσεις για το πρασίνισμα των σχολείων αφορούν  στους εξής τομείς:

Χρήση ενέργειας, διαχείριση στερεών αποβλήτων, ποιότητα αέρα εσωτερικών χώρων, αντιμετώπιση τρωκτικών, διαχείριση βλάστησης, κατανάλωση νερού, εργαστηριακά απόβλητα, βελτιώσεις – ανακαινίσεις κτιρίων, προμήθειες υλικών και αναλωσίμων.

Κτίρια τα οποία είναι δύσκολο να θερμανθούν και να ψυχθούν, χρειάζονται πολύ τεχνητό φωτισμό, ξοδεύουν μεγάλες ποσότητες νερού ,που δεν χρησιμοποιούν φυσικά ή ανακυκλωμένα υλικά και δημιουργούν μία δυσάρεστη ατμόσφαιρα σε όσους εργάζονται και σπουδάζουν σε αυτά, δεν  συνάδουν με τις νέες πράσινες αντιλήψεις.

Η προσοχή η οποία θα επιδειχθεί στο σχεδιασμό, στη δόμηση, στις ενεργειακές παραμέτρους και στον τεχνολογικό εξοπλισμό ενός πράσινου κτιρίου θα αποτελέσει ταυτόχρονα διδακτικό υλικό , το οποίο θα μπορεί να αξιοποιηθεί στη  διδασκαλία των Θετικών Επιστημών, των Μαθηματικών και των Περιβαλλοντικών Επιστημών, πολλές δε από τις εφαρμοζόμενες τεχνικές είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν στα σχολικά και φοιτητικά εργαστήρια με τη μορφή ασκήσεων.

Εκτός όμως από την φροντίδα για πράσινα κτίρια η προσπάθεια πρασινίσματος της διδασκαλίας , ιδίως σε αντικείμενα όπως αυτά των θετικών επιστημών συμπληρώνει το πράσινο σχολείο. Οι διδάσκοντες μπορεί να έχουν εκπαιδευτεί ή επιμορφωθεί στα θέματα της πράσινης εκπαίδευσης (ένα από τα σημαντικά και ραγδαίως αναπτυσσόμενα πράσινα επαγγέλματα) και να εισάγουν τις νέες αντιλήψεις στη καθημερινότητα της τάξης στην οποία διδάσκουν. Ειδικοί φορείς ( Ε.Ρ.Α. ,green schools network κ.α.) μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στον συντονισμό  και στην εκπαίδευση των διοικούντων τα σχολεία, των διδασκόντων, των μελών του βοηθητικού προσωπικού και των μαθητών σε έννοιες και θέματα , άμεσα σχετιζόμενα με τα πράσινο σχολείο. Τέτοια θέματα είναι το ‘Εδαφος, η Αρχιτεκτονική και ο Σχεδιασμός, η Ρύπανση γενικά , η Ανακύκλωση, η Τέχνη, η Αγωγή του Καταναλωτή κ.α..

Οι έρευνες  ,οι οποίες έχουν γίνει  μέχρι σήμερα, συνηγορούν θερμά υπέρ των πράσινων σχολείων και των πράσινων παρεμβάσεων στα ήδη υπάρχοντα σχολεία , θεωρώντας ότι σε αυτά, εκτός από την περιβαλλοντική φιλικότητα , μεγιστοποιείται η απόδοση διδασκόντων και διδασκομένων.

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Από αρχαιοτάτων χρόνων, ήταν γνωστό ότι έντομα, μύκητες και μικροοργανισμοί απειλούσαν και κατέστρεφαν τις γεωργικές καλλιέργειες. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας βοήθησε στην παρασκευή επιθυμητών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που στην πλειονότητα τους στόχευαν στην αύξηση και στην προστασία της αγροτικής παραγωγής. Η αλόγιστη όμως χρήση αυτών των προϊόντων, είχε ολέθριες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία των ανθρώπων. Η Πράσινη Χημεία επιχειρεί τη μείωση  των επικίνδυνων χημικών ουσιών και την εξεύρεση  φιλικών προς το περιβάλλον διεργασιών.       Το θερμικό πολυασπαρτικό ιόν (TPA), είναι ένα υδατοδιαλυτό πολυπεπτίδιο το οποίο παράγεται κατά τον θερμικό πολυμερισμό του ασπαρτικού οξέος. Χρησιμοποιείται σε εγκαταστάσεις παραγωγής πετρελαίου ως αναστολέας της διάβρωσης, ως συστατικό πολλών προϊόντων περιποίησης του σώματος καθώς επίσης και σε διάφορες φαρμακευτικές εφαρμογές.

Στην γεωργία, χρησιμοποιείται σε μικρές ποσότητες και δρα αυξάνοντας την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από τα φυτά. Συγκεκριμένα το TPA αναμιγνύεται με τα λιπάσματα και συμβάλλει στην αύξηση της ικανότητάς τους να δεσμεύουν θρεπτικά κατιόντα όπως είναι : K⁺, Ca²⁺ , NH₄⁺ . Το TPA προστίθεται στις αγροτικές καλλιέργειες, ακριβώς διότι λειτουργεί παρεμποδιστικά στο σχηματισμό ενώσεων όπως είναι π.χ.  CaCO₃. Έτσι τα διάφορα θρεπτικά συστατικά παραμένουν στο έδαφος με τη μορφή ιόντων και απορροφούνται εξ ολοκλήρου από τα φυτά. Το TPA εκτός από το σχηματισμό αδιάλυτων ενώσεων, λειτουργεί παρεμποδιστικά και στη διάβρωση του εδάφους. Το TPA  διασπείρεται εύκολα στο έδαφος και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός προστατευτικού στρώματος , με την παρουσία του οποίου, περιορίζεται η δράση των επικινδύνων χημικών ενώσεων.

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο.

Μάντζου Γ., Μπενέτου Π., Χαρίτου A.H., Χατζηαντωνίου Κ., Μαρούλης A.

Τμήμα Χημείας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Ελλάδα

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η παρούσα εργασία  πραγματεύεται ένα εργαλείο που ονομάζεται εκτίμηση κύκλου ζωής (LCA), που οι πρώτες μελέτες σχετικά με αυτό χρονολογούνται γύρω στη δεκαετία του ’70. Μια σχετικά σύγχρονη μέθοδος και ακόμα υπό εξέλιξη, που δημιουργήθηκε με σκοπό να προληφθούν ακόμα και να εξαλειφθούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα που δημιουργούνται κατά την παραγωγή προϊόντων.

Η εκτίμηση κύκλου ζωής είναι μια μελέτη όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται από τον «λίκνο έως τον τάφο», δηλαδή από την συλλογή πρώτων υλών για την παραγωγή ενός προϊόντος έως την τελική διάθεση και απόθεση των αποβλήτων. Η εκτίμηση κύκλου ζωής επιτρέπει την αποτίμηση όλων των περιβαλλοντικών προβλημάτων που απορρέουν από όλα τα στάδια της ζωής ενός προϊόντος.

Η LCA περιλαμβάνει τέσσερα στάδια. Κατά το πρώτο στάδιο που ονομάζεται προσδιορισμός του σκοπού και του στόχου, προσδιορίζονται τα όρια και τα περιβαλλοντικά αποτελέσματα που πρέπει να διεξαχθούν κατά την διάρκεια της μελέτης. Στο δεύτερο που καλείται απογραφική ανάλυση προσδιορίζεται και ποσοτικοποιείται η ενέργεια, τα απόβλητα και τα μεταχειρισμένα υλικά. Στη συνέχεια στο τρίτο που λέγεται εκτίμηση των επιπτώσεων, εκτιμούνται οι επιπτώσεις στον άνθρωπο και την οικολογία. Και τέλος στο τέταρτο στάδιο που ονομάζεται ερμηνεία των αποτελεσμάτων, πραγματοποιείται η αποτίμηση των αποτελεσμάτων του πρώτου σταδίου και η εκτίμηση των επιπτώσεων.

Όλα αυτά έχουν ως στόχο την επιλογή του κατάλληλου προϊόντος και της καλύτερης και λιγότερο επίπονης διαδικασίας για το περιβάλλον.

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο.

Ιωάννης Χρ. Μπρίζας

Διπλωματική Εργασία

Επιβλέπουσα καθηγήτρια: Κ. Χατζηαντωνίου-Μαρούλη

ΔΙΧΗΝΕΤ 2009

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο ppt.

επιβλέποντες καθηγητές: Α. Μαρούλης, Κ. Χατζηαντωνίου

ΔΙΧΗΝΕΤ 2004

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται συνοπτικά η ιστορική διαδρομή των επικίνδυνων χημικών ουσιών από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, ακολουθεί σύντομη αναφορά στα μεγάλα χημικά ατυχήματα που είναι συνέπεια της αλόγιστης χρήσης επικινδύνων χημικών ουσιών, η ταξινόμηση των επικινδύνων χημικών ουσιών, η παρουσίαση των οδών εισόδου τους στον ανθρώπινο οργανισμό και γίνεται αναφορά στις σταθερές τοξικότητάς τους.

Στο επόμενο μέρος του πονήματος παρουσιάζονται οι επικίνδυνες χημικές ουσίες στην καθημερινή μας ζωή καθώς και οι «Πράσινες λύσεις» τους. Συγκεκριμένα, αναφερόμαστε στα απορρυπαντικά, στα αγροχημικά και στους οργανικούς διαλύτες.

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο pdf.

ΔΙΧΗΝΕΤ 2005

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η αύξηση του πληθυσμού της Γης μαζί με την  ανάπτυξη της τεχνολογίας, οδήγησαν τον άνθρωπο σε αλόγιστη επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον, με σκοπό την παραγωγή περισσότερων αγαθών. Ο άνθρωπος προσπαθώντας να προστατεύσει, να βελτιώσει τις καλλιέργειες του και να αυξήσει την παραγωγή τους, στράφηκε στη χρήση των αγροχημικών. Στις τάξεις των αγροχημικών συμπεριλαμβάνονται εκτός από τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα και τα βελτιωτικά εδάφους. Η αλόγιστη και λανθασμένη χρήση των αγροχημικών και οι λάθος επεμβάσεις του ανθρώπου στη φύση (π.χ. μελίτωμα στα πεύκα για την αύξηση της μελισσοπαραγωγής) έχουν συντελέσει στην καταστροφή του περιβάλλοντος και στην βλάβη της ανθρώπινης υγείας.

Η έκθεση στα αγροχημικά έχε οξείες και χρόνιες επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου, από απλούς δερματικούς ερεθισμούς μέχρι καρκινογενέσεις και στειρότητα. Επιπλέον τα περισσότερα αγροτικά προϊόντα, περιέχουν αποδεδειγμένα τοξικές και επικίνδυνες χημικές ουσίες που εισάγονται  μέσω της τροφική αλυσίδας στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα τελευταία χρόνια η Πράσινη Χημεία, έχει αναπτύξει σειρά νέων φιλικών προς το περιβάλλον αγροχημικών, τα οποία είναι πιο δραστικά, εκλεκτικά, έχουν χαμηλή τοξικότητα και μικρή  υπολειμματική δράση.

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο ppt.

ΔΙΧΗΝΕΤ

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο ppt.

ΔΙΧΗΝΕΤ

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο.

ΔΙΧΗΝΕΤ

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Πατήστε το παρακάτω εικονίδιο για να κατεβάσετε  το πλήρες αρχείο.